Voor de tweede wastest heb ik er een ander soort geleidende garen gebruikt. Bij de eerste was- en buigtest heb ik gebruik gemaakt van roestvrijstalen garen. Bij de tweede was- en buigtest is gebruik gemaakt van koperdraad. Er is voor het koperdraad gekozen, omdat roestvrijstalen garen een veel te hoge weerstand heeft.

Voor deze test zijn er weer tien samples gemaakt, vijf voor iedere test. Bij het maken van deze samples is voor een andere opzet gekozen: er is bij deze test geen verschil tussen de samples voor de was- en buigtest.

Aangezien het niet bekend is hoe het koperdraad zonder bescherming reageert op buigen en wassen, is er voor gekozen om per sample twee draden te laten lopen. Een van de draden is compleet beschermd en de andere is, op vier punten van één centimeter na, onbedekt. Daarbij zijn aan de uiteinden van elke sampledraad twee draden gesoldeerd om ervoor te zorgen dat de compleet ingepakte draden ook compleet ingepakt zullen blijven. Op deze manier is dus te achterhalen wat het effect is van wassen en buigen op de ingepakte draden en op de niet ingepakte draden. Mocht er een verschil optreden, dan is dit terug te zien in de weerstand.

Voor aanvang van de was- en buigtest was de weerstand op alle draden van de samples 0.1 Ohm. Na de buigtest bleek dat, op sample 4 na, alle ingepakte draden doorgebroken waren tijdens deze test. Hierdoor is de buigtest niet meer bruikbaar. Bij de wastest zijn alle samples heel gebleven.

Om te controleren of de draden niet tijdens het vastzetten van de draad in de samples zijn gebroken, zijn de was-samples open gemaakt. Het bleek dat de draden nog helemaal goed en bruikbaar waren. Hierdoor is het vermoeden ontstaan dat het breken van de buig-samples door het buigen en/of inklemmen is gebeurd. Het kan zijn dat het hout, waartussen de samples geklemd worden, een te scherpe rand heeft waarlangs de samples vervolgens gebogen worden. Een andere optie is dat het hout niet mooi vlak is en dat door het klemmen een rand te hard in de samples geduwd wordt.

Een oplossing voor het probleem van het harde hout kan zijn om iets van schuim ertussen te plaatsen, zodat de sample wel vastgeklemd zit maar niet meer te hard tegen het hout aangedrukt wordt. Hierdoor worden beide mogelijke oorzaken voor het kapot gaan van de samples tegengegaan.

Als de samples kapot gaan door het buigen of door de scherpe hoek van het buigen, dan maakt het voor dit product niet uit. Als het product echter een T-shirt zou zijn, dan zouden er eventueel wel problemen kunnen ontstaan. Een T-shirt wordt immers strakker opgevouwen dan een gordijn. Mocht deze techniek gebruikt gaan worden voor T-shirts of iets dergelijks, dan moet dit nader onderzocht worden.